การไปงานรับปริญญา

สวัสดีเพื่อนๆยามเช้า
               ที่ต้องทักทายอย่างนี้ก็เพราะว่า ตื่นเช้าอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
               ที่บอกแบบนั้นเพราะว่า ทำงานสำคัญ หรือมีนัดหมายอะไรมักจะนอนไม่หลับ
               แต่ไม่ทุกครั้งเสมอไป เมื่อคืนก็ดันดื่มน้ำชาชักร้านกูเข้าไปเลยนอนไม่ค่อยด้วย
               ก้อสองสามวันก่อนก็เหนื่อยก็เลยคิด เอาน่ากินกาแฟ ชา ถ้าเหนื่อยก็นอนหลับ
               เอ ที่นอนไม่หลับเพราะคิดมากเรื่องรายงานกลุ่มที่ต้องส่งอาทิตย์หน้ารึป่าวเอ่ย
               ไม่นับรวมที่ผ่านไปก่อนหน้านั้นคือแผนธุรกิจ ที่คงวุ่นวายน่าดูขนาดไม่อยู่ เพื่อนๆก็โทรมากันจนแทบไหม้แล้วล่ะ
               วกมาหัวข้อที่ขึ้นต้นไว้ดีกว่า เล่าเรื่องอื่นไปเยอะแหละ
               การไปงานรับปริญญาใครสักคน
              ในชีวิตบอกตามตรงว่าไม่ค่อยได้ไปงานรับปริญญาใครมากมายอะไร
              เพราะคนสนิทๆจริงๆจริงจะรับปากช่วยงานการแบบนี้
              เพราะรู้ว่างานแบบนี้เหนื่อย ยิ่งเป็นผู้หญิงแล้วยิ่งเหนื่อยและก็กังวลใจมากกว่าผู้ชาย
              เพราะว่าทุกคนอยากสวยและดูดีในวันรับปริญญา แม้ว่าต้องตื่นตีสาม ใส่รองเท้าสูงก็ไม่หวั่น
              ขอให้สวยไว้ก่อนเหอะ ยังไงก็ยอมล่ะ
              งานรับปริญญาจึงเป็นเรื่องของความตั้งใจและสปริตจริงๆ
              ตัวบัณฑิตเองก็มุ่งมั่นตั้งใจ ทั้งตอนเรียนก็อุตส่าห์อดทนกว่าจะจบได้
              ฝ่าฟันอุปสรรคมาตั้งเยอะร่วมกับเพื่อนๆ
              ญาติพี่น้องเองก็ปลื้มใจที่เห็นความสำเร็จของลูกหลาน
              เมื่อวานได้มีโอกาสไปร่วมประชุมการมอบใบประกอบโรคศิลป์ ของคุณหมอซัน
              และได้ฟังท่านที่มากล่าวตอนประชุมพูดถึงการมีสติ นั้นเป็นสิ่งดี ทุกครั้งที่เราจะทำอะไร
              ก็ขอให้มีสติในการตัดสินใจและทำอะไรไปทุกครั้ง
              รวมถึง การปลาบปลื้มใจที่เป็นหมอและการวางตัวให้เหมาะสมกับความเป็นหมอในสังคม
              ดีใจที่วันนี้ได้มาฟังอะไรดีดี ปลื้มใจพ่อแม่ของด้วยที่ทำให้เด็กๆน้อยหลายคนในวันนี้
              กลายมาเป็นแพทย์ที่ดี ที่ทำประโยชน์ให้สังคมอย่างแท้จริง
              มีคนเคยกล่าวไว้ว่า การที่เราเรียนจบได้นั้น
              ทุกคนต้องขอขอบคุณพ่อแม่ เพราะว่าท่านเรานั้นมีส่วนในความสำเร็จของเรา
              ตอนเด็กๆยังคิดเลย งัยเอ่ย ก็เราเรียนนี่นา คนที่ปลื้มใจก็ต้องเป็นตัวคนเรียนนีนา
              ตอนนี้รู้แล้วล่ะว่าทำไม ก็เพราะถ้าเราได้พ่อแม่ที่ทุ่มเทเวลาให้ลูกและใส่ใจลูกเสมอ
              ลูกเหล่านั้นก็จะย่อมประสบความสำเร็จ
              เหมือนดั่งการปลูกต้นไม้ หากหว่านพืชแบบไหน ก็ย่อมได้แบบนั้น
              ตามการดูแลของแต่ละคน
              แม้ว่า บางคนอาจเถียงว่า พ่อแม่บางคนก็ไม่ได้ดูแลอะไรมาก
              ผมหรือหล่อนก็ดิ้นรนกันเองก็ตามเถอะ แต่อย่างหนึ่งที่จะบอกคุณไว้ว่า
              คุณขาดอย่างหนึ่งในชีวิต จริงอยู่คุณอาจมีฐานะการงานดีและเรียนจบได้ด้วยแรงพยายามและผลักดันของคุณเอง
              แต่สิ่งหนึ่งที่หาได้ยากในชีวิต คือความอบอุ่น คุณจะได้เห็นมัน ในงานรับปริญญา
              ถ้าคุณได้มางานรับปริญญา คุณจะได้รับบรรยากาศเหล่านั้นติดมือและกลับบ้านไปเสมอ
              ยังแอบคิดเลยว่าจะถ่ายภาพแอบถ่ายเกี่ยวกับงานรับปริญญาไว้หน่อย
              รอยยิ้มหลายๆมุมของความสุขของผู้ปกครอง เป็นอะไรที่เค้ามองลูกเค้า
              ที่ประสบความสำเร็จ ยินดีกับบัณฑิตใหม่ทุกท่านคะ
              ยินดีกับคุณหมอทุกท่านด้วยนะ เรียนหกปีเรียนนาน รอวันนี้นานกว่าคนอื่นเลย 555
ข้อความนี้ถูกเขียนใน ไม่มีหมวดหมู่ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

1 ตอบกลับที่ การไปงานรับปริญญา

  1. Sun พูดว่า:

    ขอบคุณมากครับเจ๊ สำหรับทุก ๆ อย่าง… ^_^

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s