ฟิล์มขาวดำ

                       และแล้วภาพโลโม่ของน้องเชอรี่ก้อกลายเป็นรูปร่างเสียทีเนอะ
หลังจากคลำหาทาง หาฟิล์มมาสักพัก สุดท้ายเจ้าฟิล์ม35มม ก้อคือฟิล์มสีที่ถ่ายธรรมดาตอนเรียน
เออ แล้ว ข้าพเจ้า ไปเดินหาทั่วสยามทำไม ถ่ายที่บ้านก้อสิ้นเรื่องตั้งนานแล้ว
มัวโง่อยู่นานสองนาน
แต่คุ้มกับการรอคอยและเฝ้าลุ้นจริงๆๆเลย
มันเป็นภาพในมุมมองใหม่ ดูมีดี มีศิลปะ
แม้ว่า บางภาพอาจจะเบลอไปบ้าง แต่ว่า มันก้อดูเท่ เก๋ไม่หยอกเลยนะเนี่ย
อืม บางทีชีวิตเราก้ออยากได้ลองอะไรใหม่ๆๆที่ไม่เคยลอง
อย่างน้อยมันทำให้เราได้รับรู้ว่า สิ่งบางอย่างที่เราเคยทำในอดีต เมื่อหลายปีก่อน
มันกลายเป็นของเชยและแปลกในยุคนี้
ถึงขนาดคนขายฟิล์ม ถามว่า น้องยังใช้ฟิล์มขาวดำอยุ่เหรอ
เค้าใช้ดิจิตอลกันหมดแล้ว
อืม ใช่ดิจิตอลมันง่าย สะดวก
แต่มันขาดอย่างนึงที่มันไม่มีคือธรรมชาติ ความเป็นreal
มันไม่ smooth มันดูกระด้าง มันดูเสริมแต่ง
มันไม่ใช่ตัวจริง มันเป็นเทคโนโลยี
เราอยากเก็บมันไว้ อยากให้โลกใบบนี้มีความทรงจำดีดี
มีอะไรที่จริง ไม่ใส่หน้ากาก มีงานดีดี
มีเพลงเพราะๆๆ มีงานสร้างสรรค์
คนดีมีฝีมือก้ออย่าท้อ สู้ต่อไป ทำงานดีดีต่อไป
ให้พวกเราได้ติดตามกันต่อ เราก้อจะคอยอุดหนุนงานเหล่านั้น
ให้งานดี ภาพถ่ายดีดี ยังมีต่อไป
เงินเราที่ลงไปในซีดี อาจจะไม่มากนัก
แต่ก้อสร้างกำลังใจให้ลมหายใจคนทำหายเหนื่อยบ้างล่ะ สู้ต่อไปไอ้มดแดง
สู้ต่อไป ภาพแปลกตา สู้ต่อไปของเก่า ดิจิตอลจะมีใครใช้ก้อช่าง
แต่ถ้าคุณว่าง ลองเอากล้องพ่อ กล้องพี่มาถ่ายดู คุณจะชอบมันนะ
หลงรักมันจนอยากถ่ายมันอีกแน่ๆๆเลยล่ะ ที่รักจ้า
Advertisements
ข้อความนี้ถูกเขียนใน ไม่มีหมวดหมู่ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s