ความรักกับการงานและความรับผิดชอบ

                         เราคิดว่าปีใหม่ น่าจะมีเรื่องดีๆๆมาให้เราได้อ่าน
แต่กลับได้อ่านบทความจากพี่เอ๋ บกคลีโอ ด้วยอารมณ์ที่เศร้า เหงาและรอใครคนนึง
ที่ตอนท้ายสุด พี่เค้าก้อบ่นว่า เค้าอาจจะรอเก้อ
และได้รู้แล้วล่ะ ว่ารสชาติการรอคอยมันเจ็บปวดเพียงใด
ไม่รุ้ว่าเพื่อนๆๆเคยฟังเพลงนี้รึป่าว ชื่อเพลงsoulmate ของเพลย์กาวน์
ตอนแรกเราก้อไม่เคยฟังเพลงนี้เลย และไม่รุ้จักเพลงนี้ด้วย
แต่เราได้ฟังครั้งแรกก้อรู้สึกชอบมันอย่างจัง
และมันก้อเป้นเพลงที่มความหมายดีดีซ่อนอยุ่ด้วยล่ะ
มันเป้นเพลงประจำตัวของดีเจต่าย นัฐพล ที่ตอนนนี้ไดกับการแสดงจนไม่ได้เป้นดีเจแล้ว
เนื้อเพลงบอกว่าการรอคอยมันช่างทรมานและแสนจะเจ็บปวด
แตเมือ่ใครสักคนนึงได้ลิ้มรสความรักเข้าแล้ว
เราจะพบว่าเรารอคอยได้ แม้ว่าเราจะรู้ว่าความหวังมันช่างริบหรี่ซะเต็มประดา
แต่เราก้อเลือกจะรอคอย แต่ก้ออดน้อยใจในดชคชะตาไม่ได้ว่า ทำไมเราต้องมารอคอย
และอาจจะรอคอยเก้อ ก้อเป้นได้
อย่างที่บอกไปว่า ความรักไม่มีสุตรสมการ หารลงตัว
และความรักอยุ่เหนือเหตุผลใดๆๆ
ในขณะที่เราเห้นว่าคนนี้ช่างร้ายกาจซะเหลือเกิน
และไม่น่าคบหาเลยแม้แต่น้อย
แต่กลับทำให้เรามีความรุ้สึกเมื่อเราได้รุ้จักและสัมผัสเค้าลึกซึ้ง
บางทีเราอาจจะอ่านเค้าผ่านทางช่องทางในอากาศ
ที่ใครคนนึงอาจจะไม่ได้รับรุ้ถึงความห่วงใยที่มีให้
แต่เราก้ออาจจะพอใจในความรักที่มีให้กับใครสักคนที่เรารักและอยากดูแลใส่ใจเค้าก้อด้ายนะ
เราเลยไม่แปลกใจเลยที่พี่เอ๋ อาจจะต้องมองย้อนตัวเองไปว่า
ทำไมเราถึงได้เลือกงานมากกว่าความรัก
บางคนอาจจะบอกว่าเพราะไม่รักเลยเลือกงาน
แต่ไม่หรอก บางทีโอกาสดีดีมันกองตกลงตรงหน้า
เมื่อไม่คว้าไว้ เราก้อช่างแสนเสียดายตามประสาสาวโสดไฟแรง
แต่ว่าสาวๆๆอย่างเราๆๆก้อเบื่อสายตาแวดล้อมของสังคม
ต่อการสมบุรณ์แบบของพวกเรา
และเบื่อคำพูดที่บอกว่า บอกว่าจบสูง บอกว่าทำงานเก่ง
แต่งัยจึงไม่มีใครแต่งด้วย ไม่มีแฟน
ก้อแสดงว่าต้องมีอะไรไม่ดีเลยไม่อยากคบ
ไม่อยากคุยกับพวกเรา พวกเราเลยดุแปลกแยกและแตกต่าง
ไหนจะต้องลำบากใจในการเซย์โน เวลามีคนมาขอแต่งงาน
ก้อเพราะเราไม่มีเวลาให้กับเค้าเพียงพอ
ผ่านไปสักพัก ก้อได้รับการ์เชิญไปงานแต่งงานประจำ
ความผิดและความทุกขืเลยตกกับพวกเราเข้าเต็มๆๆ
ไม่ผิดเลย ที่พี่เอ๋ต้องแวบขึ้นมาในสมองว่า
ถ้าเราสวยไร้สมองและว่างงานสักนิด
เราก้อจะได้ไปเดินห้างกับเค้าบ้าง
ไปทานข้าวย้นเป้นเพื่อนเค้าบ้าง
ไปนั่งรอเค้าเวลาตัดผม และช่วยแนะว่าผมทรงไหนดี
ไปดุหนังด้วยกัน มันคงสุขกว่าการนั่งตอบคำถามและรอคอย จริงไหมคะพี่เอ๋
ถ้าเลือกและย้อนเวลาได้ คงไม่มีใครอยากเลือกแบบพวกเราหรอกคะ รี่เข้าใจดี
ข้อความนี้ถูกเขียนใน ไม่มีหมวดหมู่ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s