เวลาว่าง คือเวลาที่เราหลุดจากงานจริงๆๆหรือป่าว

                                ช่วงนี้ต้องขอโทษเพื่อนๆๆที่ติดตามด้วยว่า ไม่ค่อยอัพ เพราะว่างานที่ร้านยุ่งมากๆๆเลย
ขนมขึ้นราคาสูงมาก อาทิตย์ที่แล้วเพิ่งขึ้นราคาไปสิบบาท อาทิตย์นี้ขึ้นราคาอีกสิบบาท
เราเลยต้องหาเงินมาสั่งของ ร่วมๆๆจะแสนแล้วนะเนี่ย เฮ้อชีวิตนะชีวิตรุ้สึกว่าเหนื่อยซะอย่างนั้น
ไม่ใช่อาการอินเลิฟแต่อย่างใดเลยจ้ะ
เพราะว่าเราสามารถแยกเรื่องส่วนตัวและเรื่องงานได้อย่างดี และคิดว่ามีเวลาจัดสรรให้สองอย่างเท่ากันได้
เพียงแต่ว่า รู้สึกว่า ลิ้นชักเรื่องส่วนตัว มีของน้อยไปไหม ในการเก็บ
และก้อค่อนข้างเลือกคนที่เข้ามาเปิดลิ้นชัก เราเลยอาจจะแปลกในสายตาของคนทั่วไป
บางคนที่ไม่สนิทกันลึก ก้อคิดว่า การมีพ่อแม่ดุ เป็นเรื่องธรรดาสามัญ
และก้อดุ ตรงไหน ถ้าเข้ม ทำไมถึงได้ไปเที่ยวต่างจังหวัด ต่างประเทศได้ล่ะ
ได้มีโอกาสซื้อใช้จ่ายของที่เราพอใจ ก้อเพราะนั้นเป้นเงินหามาได้ และเค้าก้อไม่ใส่ใจว่า
เรา ณ ปัจจุบัน เรามีความสุขรึยัง
ไม่ใช่ว่าเราแคร์คำถามสังคมหรอก
แต่เราเป้นสัตว์สังคม เราก้อมีบ้าง
เบื่อสายตาของคนทั่วไป คนที่เราไม่รุ้จัก และเค้าไม่รู้จักเราดีพอ
เราเลยลำบากใจที่ต้องคอยตอบคำถามเหล่านั้น
และบางเรื่องราวที่เข้ามาสะท้อนจิตใจ
ที่แฝงไปด้วยรอยยิ้มและการใช้ชีวิตโสด
และสาวแกร่งในการทำงาน สาวเรียบร้อยอ่อนหวาน
เราก้ออยากจะหลุดพ้นไปอยู่ในโลกอีกใบ ที่เรามีความเป็นตัวของตัวเอง
ได้เลือกทำในสิ่งที่เรารัก เราอยากทำ ไม่ใช่ทำเพื่อหน้าที่ และเงินทอง
เช่นบัดนาว แม้รุ้ว่าเป้นไปได้ยากเหลือเกิน
แต่ถ้ามีพรในวันเกิดได้จริง อยากให้มีหนึ่งวันที่ได้ทำอะไรที่หลุดจากกรอบของตัวเอง
 
ข้อความนี้ถูกเขียนใน ไม่มีหมวดหมู่ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s